Alex: “Ons zoontje heeft alle vaccinaties gekregen, tot aan de BMR met 14 maanden. Tot 10, 11 maanden ging het goed; hij was vrolijk, keek je aan, begon woordjes te zeggen, dag zwaaien, handjes klappen, papa, mama, al dat soort dingen gingen allemaal prima. Toen hij een maand of 10 was merkten we dat hij niet meer stil kon zitten en na de BMR is hij heel snel in regressie geraakt. Het zal waarschijnlijk niet alléén de BMR geweest zijn, maar het was wel de druppel die de emmer heeft doen overlopen.
Mijn vrouw had het meteen in de gaten. Een paar dagen na de prik begon hij rondjes te draaien en stopte kort daarna met spelen. Hij ging fladderden met zijn armpjes en toonde geen emotie meer. Heel vreemd. Als je in zijn ogen keek ‒ als hij je al aankeek ‒ zag je dat er geen leven meer in zat. Hij keek dwars door je heen. Het ging van kwaad tot erger en op een gegeven moment zat hij maar in zijn stoeltje als een zombie voor zich uit te staren. Er kon tien man de kamer binnenkomen, maar hij keek niet op of om. Als ik pal voor hem stond of met mijn hand voor zijn ogen heen en weer ging kwam er geen enkele reactie.
We hadden geen flauw idee wat er aan de hand was en legden ook nog niet de link naar het vaccin, maar we voelden natuurlijk wel dat dit niet klopte. Hij werd afstandelijk, wilde niet meer op schoot zitten, niet geknuffeld worden. Hij was helemaal de oude niet meer.
Hoewel we ongerust waren hadden we in eerste instantie iets van: laten we maar even afwachten. Motorisch gezien ontwikkelde hij zich nog verder ‒ hij ging nog wel staan en lopen, maar speelde niet meer. En het lopen ging heel moeizaam; hij viel telkens omver, net alsof hij onder de drugs zat. Na 2, 3 maanden van handjes fladderen, rondjes draaien en geen enkele interactie, viel voor het eerst het woord autisme. De angst sloeg ons om het hart, maar we konden er niet langer omheen. Nog steeds niet wetende wat de oorzaak zou kunnen zijn begonnen we te speuren op het internet.
Zoekt en gij zult vinden
Er is heel veel te vinden over autisme. Mijn vrouw ontdekte op een forum een artikel waarin stond dat als je melk weglaat dit hele positieve effecten heeft voor meer dan de helft van de kinderen met een autistische aandoening. Milan dronk veel melk en at daarnaast ook nog eens yoghurt, kaas, vla en dergelijke. We wilden het proberen en hebben hem de zaterdag daarop de hele dag geen enkel melkproduct gegeven. De volgende ochtend werd hij wakker, liep de huiskamer binnen en hij keek om zich heen alsof hij voor de allereerste keer die kamer binnenkwam. Van de een op de andere dag was het alsof hij opnieuw keek – de zombie was niet meer! We waren helemaal lyrisch, want het was zo bijzonder en zo snel hadden we het niet verwacht. We gingen natuurlijk door met het vermijden van melkproducten en na een week stopte hij met rondjes draaien. Toen dat gebeurde was dat voor mij voor 100% het bewijs dat het autisme van ons zoontje iets lichamelijks was.
Tot dan toe dacht ik dat het aangeboren is en je ‘er maar mee moet leren leven’. ‘Het valt niet te genezen’, is zo’n opmerking die je vaak hoort. Zo van: ‘doe maar wat therapie en als hij ouder wordt gaat het misschien iets beter, maar over gaat het nooit.’ Toen we zagen dat hij stopte met rondjes draaien was dat de aftrap om al onze ideeën over autisme los te laten en gigantisch het onderzoek in te duiken. Ik kwam de site www.hoop.nl* tegen. Hieraan is een Nederlands-Belgische Yahoogroep verbonden van ouders die kennis verzamelen over autisme en die kennis met elkaar delen. Ik wil altijd van alles weten hoe het kan of komt en heb veel sites bezocht. Ik kwam er al snel achter waarom het weglaten van melk zo’n verschil maakt. In het kort komt het erop neer dat ons zoontje een ‘leaky gut syndrome’ heeft: een permeabele darmwand. Voor mij is zo’n ‘lekkende darmwand’ voor 100% het gevolg van de BMR-vaccinatie.

Wakefield is een Engelse maag-darmspecialist en auteur van meer dan 130 wetenschappelijke artikelen. Hij kwam erachter dat er een verband bestond tussen de BMR – en een nieuwe vorm van darmontstekingen bij kinderen die allemaal een vorm van autisme hadden ontwikkeld en heeft hier wetenschappelijk onderzoek naar gedaan. Toen de onderzoeksresultaten die hij naar buiten bracht een kanttekening plaatsten bij het BMR-vaccin, is hij verguisd en vernederd, zijn medische titel kwijtgeraakt en vervolgens uitgeweken naar de VS om daar verder te gaan. De medische wereld wil er niets van weten, maar ouders kunnen in groten getale getuigen van het ontstaan van ‘regressief autisme’ vrijwel direct na de BMR. Er is wel degelijk een verband. Maar goed, hoe er met artsen omgegaan wordt die ingaan tegen het medisch dogma is een hoofdstuk apart.

Deze verklaring heb ik in een uitgebreidere versie gelezen, onder andere in het boek van Wakefield, en het klopte tot in de details met wat we in de praktijk gezien hebben bij ons zoontje. Ik ben geen professor maar één en één is twee en als je het snapt is het uiteindelijk simpel. Op het moment dat je die melk weglaat heeft hij nog steeds een permeabele darmwand. Het is dus (nog) niet genezen, maar je kunt wel een aantal symptomen wegnemen door geen melk te geven. Hetzelfde geldt voor gluten (het eiwit van tarwe) en het resultaat was dat Milan weer wakker werd, zeg maar. Hij had nog steeds andere autistische symptomen, maar was in ieder geval niet meer zo’n zombie. Hij viel niet zo vaak meer om en binnen een aantal weken ging hij normaal lopen en daarna zelfs hardlopen. En hij kreeg ook weer aandacht voor zijn omgeving en begon dingen vast te pakken en dergelijke. Het was een relatief simpele maatregel die een enorm verschil maakte.

Ouders helen en delen
Toen ik lid werd van ‘Hoop’ heb ik een bericht geplaatst waarin ik mijn ervaring deelde en het werd opgepakt door iemand die me later belde en zei: ‘Ik las je verhaal en als je ervoor openstaat wil ik je graag helpen.’ Deze man had een autistisch zoontje die er erger aantoe was dan Milan en hij had ‘alles geprobeerd wat er te vinden is’. Ik heb verschillende keren met hem gesproken en kon mooi van zijn ervaringsdeskundigheid op het gebied van biomedische interventie gebruikmaken. Zo ontdekte ik dat er voor autistische kinderen heel wat mogelijkheden zijn als je van biologische (lichamelijke) oorzaken uitgaat.

Veel kinderen met autisme hebben bijvoorbeeld een chronisch diarreeprobleem en de grote boosdoener is een verstoring van de darmflora (ongezonde bacteriën hebben de overhand). Ze kunnen ook enorm veel last hebben van schimmels in de darmen die voor een heleboel ellende zorgen.
Het zijn dingen die je kunt testen en weer in balans kan brengen.Bij het ELN (Europees Laboratorium voor Nutriënten www.europeanlaboratory.nl) hebben we een hele rits testen laten doen. Urine en ontlasting op het voorkomen van schimmels en bacteriën. Elementenonderzoek op het haar om de aanwezigheid van zware metalen vast te stellen, testen op schimmels, vitamine-indicatoren, metabolismestatus enzovoorts. Je kunt de processen in het lichaam helemaal doorlichten: klopt de huishouding van aminozuren, van vitaminen, van mineralen en ga zo maar door. Bij autistische kinderen zijn er gigantische afwijkingen. Vaak hebben ze een groot vitamine B12-tekort, te weinig magnesium en/of een gebrek aan zink. Hun verbrandingscyclus loopt niet lekker en afvalstoffen kunnen ze niet goed verwerken ‒ er klopt allemaal geen fluit van. Aan de hand van de testen zijn we begonnen met supplementen.
De huisarts en de kinderarts waren op de hoogte, maar hadden er helemaal niets mee. Ik dacht: ‘laat ik het zelf maar uitzoeken’, want het ontbreekt ze simpelweg ook aan kennis over dit soort zaken. Aan de hand van de testen, de adviezen van die ouder die me naar aanleiding van mijn bericht op het forum van ‘Hoop’ gebeld had en onze eigen intuïtie en gezond verstand zijn we van start gegaan met voedingssupplementen en natuurlijke producten om tekorten aan te vullen. We zijn begonnen met het toevoegen van mineralen en vitamine B12. Daarna probiotica in de vorm van kefir (dat is een soort yoghurt met bacteriën die nodig zijn voor een goede spijsvertering), vervolgens grapefruit seed extract, ook een natuurlijk middel dat ingezet kan worden tegen schimmels, en zo gingen we maar door. Met een schema hielden we bij wat hij slikte en we keken gewoon wat er gebeurde. Eigenlijk is vanaf het moment dat we gestopt zijn met melk tot nu aan toe alles wat we met Milan gedaan hebben een aaneenschakeling geweest van grote en kleine overwinningen. ‘Alleen maar’ met natuurlijke producten of therapieën.

Ik wil wel alles zo veel mogelijk verklaard zien en het liefst meten. Ik heb veel achter de computer gezeten om te snappen wat je doet en waarom het nodig is of werkt. Het is bijvoorbeeld heel belangrijk dat je ervoor zorgt dat alles wat je slikt goed opgenomen wordt. Je kunt je wel volproppen met vitaminen, maar als het lichaam het niet kan opnemen, heb je er natuurlijk niets aan. Probiotica en verteringsenzymen zijn heel belangrijk voor de opname en vertering. De periodieke metingen bij het eln en bij een DAN-arts (Defeat Autism Now) in de VS gaven de bevestiging dat wat we deden resultaat opleverde en de adviezen van de orthomoleculaire arts waren heel ondersteunend. Een orthomoleculaire arts wordt door de medische wereld niet als een echte arts gezien maar ik heb meer vertrouwen in hen dan in de reguliere artsen.
De medische molen en het melden van bijwerkingen
De medische molen hebben we zijdelings bewandeld. We gingen eerst naar het pento (een gehoorcentrum) in de hoop dat hij niet goed reageerde omdat zijn oren uitgespoten moesten worden of iets dergelijks. Je gaat eigenlijk meer omdat je ernaar verwezen wordt door de huisarts, maar diep vanbinnen wisten we eigenlijk al dat zijn oren in orde waren. Daarna kwamen we terecht bij een psycholoog die zei: ‘Ga maar naar het medisch kinderdagverblijf.’ Milan was nog erg jong en we vonden het sowieso niet de juiste plek voor hem en hebben er dus niet voor gekozen om dit advies op te volgen. Verder hebben we eigenlijk niets gehad aan de reguliere aanpak van ons probleem ‒ ze doen wat onderzoeken maar de behandeling komt in feite neer op symptoommanagement ‒ iets anders dan genezen.
De arts van het consultatiebureau en de huisarts stonden niet achter ons wat betreft ons gevoel dat het autisme door het vaccin veroorzaakt is en we hebben zelf een melding gedaan bij het LAREB (landelijk instituut voor melding van bijwerkingen). Ik heb het hele verhaal schriftelijk medegedeeld en toen kreeg ik een rapport terug waarin stond dat er geen verband is tussen vaccinatie en autisme. Er wordt feitelijk niets onderzocht maar het verband wordt ontkend op basis van reeds bestaand ‘onderzoek’.

Zeker omdat ouders die vaccins laten ontstoren, voeding aanpassen en dergelijke hun kinderen vaak weer terughalen uit de betreffende autistische aandoeningen. Hij is willens en wetens kapotgemaakt omdat de vaccinatiegraad daalde door zijn publicaties, want mensen begonnen zich af te vragen of ze die BMR nog wel wilden. Nou, ik denk dat je beter een paar kinderziektes kan doormaken, want het kan je dus zomaar gebeuren dat je met het herstellen van de gevolgen van de BMR een heel leven zoet bent.
Beide zaken die het LAREB aanvoert om te onderbouwen dat vaccins geen autistische symptomen kunnen veroorzaken, zijn recentelijk helemaal onderuitgehaald. Brian Deer, de man die Andrew Wakefield volledig in discrediet gebracht heeft, blijkt journalist te zijn voor de The Sun, een Engelse roddelkrant. De eigenaar van The Sun is Ruppert Murdoch, recentelijk in het nieuws vanwege zijn dubieuze rol in het ‘Milly Dowlerschandaal’. Murdoch is een gewetenloze zakenman die met zijn ‘get the story at all costs’– mentaliteit niet terugdeinst voor afluisterapparatuur en het hacken van telefoons (en in het geval van Milly haar ouders en het Engelse volk maandenlang in de waan liet dat het inmiddels vermoorde meisje nog in leven was). Te triest voor woorden. Zijn zoon James Murdoch was in die tijd het hoofd van deze krant en diezelfde James Murdoch maakte eveneens deel uit van de ‘board of directors’ van het farmaceutische bedrijf GlaxoSmithKline ‒ de grootste vaccinproducent van Engeland.

De beerput is diep
Het gros van de mensen met kinderen die allerlei aandoeningen hebben ‒ en dat zijn er heel wat tegenwoordig ‒ wordt in de medische molen van het kastje naar de muur gestuurd. Ze gaan van de neuroloog naar de psycholoog of een andere ‘-oog’ maar ze schieten er niet veel mee op.


Een tijd lang zat ik soms tot twee uur ‘s nachts films te kijken en te lezen en ik werd hoe langer hoe kwader. Mijn vrouw zei: ‘Zou je er niet eens mee ophouden? Je wordt er niet beter van en Milan ook niet.’ Toen heb ik gezegd: ‘Ik maak pas op de plaats met dit gebeuren en ga me focussen op hoe we Milan weer op de been krijgen.’ Ik laat me niet langer meeslepen door die enorme frustratie over een immorele industrie. Het is belangrijker dat we als ouders ons eigen pad vinden en laten zien dat we daarbij van niemand afhankelijk zijn.”
Dit interview is eerder gepubliceerd in ‘Vaccinvrij – Ouders, artsen en wetenschappers over vaccins en vaccinvrij opgroeien’ ~ Door Frankema
(*) De link naar www.hoop.nl die Alex in dit interview noemt is niet meer werkzaam. Een soortgelijke organisatie is www.autismehelden.nl
(**) De Deense Studie die Alex in dit interview noemt is een oude studie die recentelijk weer opgerakeld is in de media als ‘bewijs’ dat vaccins geen autisme kunnen veroorzaken. De studie is volledig onderuit gehaald.
In onderstaande video legt Dr. Meehan uit waarom de Deense studie totaal onwetenschappelijk is.
Ondertiteld voor Vaccinvrij door Mara Gabriëlle