Een nieuwe peer-reviewed studie heeft spike-eiwit en van het vaccin afkomstig mRNA aangetroffen in menselijk placentaweefsel en foetale immuuncellen, ook bij moeders die vóór de zwangerschap waren gevaccineerd en geen gedocumenteerde SARS-CoV-2-infectie hadden. De studie, gepubliceerd op 5 maart 2026 in PLOS One, analyseerde 106 placenta’s van vrouwen die tussen 2020 en 2022 bevallen waren en maakte gebruik van immunohistochemie en RNA-detectietechnieken (dit zijn laboratorium-kleuringmethoden). Met deze technieken kunnen wetenschappers onder een microscoop specifieke eiwitten en genetisch materiaal in weefselmonsters visueel detecteren om placentaweefsel te onderzoeken op spike-eiwit en genetisch materiaal dat verband houdt met mRNA-COVID-19-vaccins.1
Van de 106 onderzochte placenta’s testten 31 monsters (29 procent) positief op spike-eiwit via immunohistochemie. De studie detecteerde ook spike-eiwit in 37 procent van de placenta’s van gevaccineerde moeders zonder gedocumenteerde infectie, waarbij 77 procent van de spike-positieve placenta’s het eiwit in foetale immuuncellen (bekend als Hofbauer-cellen) vertoonde.1
In sommige gevallen detecteerden onderzoekers ook sporen van uit het vaccin afkomstig mRNA in placentaweefsel zonder dat er detecteerbaar viraal RNA aanwezig was, wat suggereert dat het signaal waarschijnlijk niet afkomstig was van een actieve infectie en in plaats daarvan mogelijk verband houdt met vaccinatie. De auteurs zeggen dat de bevindingen kunnen duiden op cellulaire opname of mogelijke transplacentale overdracht. Met andere woorden, het materiaal leek te worden geabsorbeerd door placentacellen en is mogelijk via de placenta van moeder naar foetus overgegaan.1
Spike-positieve placenta’s vaker bij gevaccineerde moeders zonder SARS-CoV-2-infectie dan bij niet-gevaccineerde moeders zonder infectie
“Bijzonder opvallend was de subgroep van gevaccineerde vrouwen die tijdens de zwangerschap nooit positief testten op COVID-19,” zei epidemioloog Nicolas Hulscher, MPH, in een Substack-bericht waarin hij de studie analyseerde. “Binnen deze groep bevatten 11 van de 30 placenta’s (ongeveer 37 procent) aantoonbaar spike-eiwit, wat aangeeft dat de aanwezigheid van spike-eiwit in placentaweefsel niet uitsluitend kan worden verklaard door een virale infectie. De aanvullende dataset documenteert ook ten minste één spike-positieve placenta van een moeder die vóór de zwangerschap was gevaccineerd en die tijdens de zwangerschap geen gedocumenteerde COVID-19-infectie had.”2
Hulscher vervolgde: “Ter vergelijking: onder de niet-gevaccineerde vrouwen die tijdens de zwangerschap een COVID-19-infectie doormaakten, werd spike-eiwit aangetroffen in 3 van de 14 placenta’s (21 procent). In deze dataset was het aandeel spike-positieve placenta’s dus hoger bij gevaccineerde moeders zonder infectie dan bij moeders die wel besmet waren maar niet gevaccineerd.”2
Nieuwe bevindingen over spike-eiwit in placentaweefsel in verband met slechte reproductieve gezondheidsuitkomsten
Hulscher bracht de onderzoeksresultaten ook in verband met de gerapporteerde stijgingen in kindersterfte die rond 2021 werden waargenomen, tijdens de wijdverspreide COVID-vaccinatie. “Overheden, farmaceutische bedrijven en regelgevende instanties hebben toekomstige generaties een slechte dienst bewezen. De wijdverspreide opname van mRNA door de foetus via injectie bij de moeder brengt onbekende en potentieel catastrofale gevolgen voor de menselijke ontwikkeling met zich mee. De langetermijnrisico’s van blootstelling in de baarmoeder aan het zeer pathogene spike-eiwit van gemodificeerd mRNA zijn onbekend, maar toch werden deze experimentele injecties roekeloos aan zwangere vrouwen opgedrongen zonder adequate veiligheidsgegevens.”2
De studie volgt op meerdere grootschalige onderzoeken die reproductieve en vruchtbaarheidseffecten hebben vastgesteld bij personen die een mRNA-COVID-vaccinatie hebben gekregen. Een Israëlisch onderzoek uit juni 2025 wees uit dat vrouwen die hun eerste mRNA-COVID-vaccinatie tijdens de vroege zwangerschap kregen, met name tussen week 8 en 13, significant meer kans hadden op een miskraam dan verwacht.3 4
De studie, die de eerste analyse op nationale schaal was waarin het tijdstip van de zwangerschap in relatie tot mRNA-vaccinatie werd onderzocht, constateerde bijna vier extra miskramen per 100 zwangerschappen in deze groep. Dit betekende een stijging van ongeveer 40% ten opzichte van het basispercentage. De meeste van deze miskramen vonden plaats in latere stadia van de zwangerschap, waarbij het merendeel plaatsvond na 20 weken zwangerschap en bijna de helft na 25 weken, waardoor ze in de categorie doodgeborenen vielen.3 4
Rond dezelfde tijd bleek uit een grootschalig bevolkingsonderzoek uit Tsjechië, gepubliceerd in het International Journal of Risk & Safety in Medicine, dat vrouwen die vóór de conceptie een COVID-19-vaccin hadden gekregen, significant minder kans hadden op een succesvolle zwangerschap in vergelijking met niet-gevaccineerde vrouwen.4
De Amerikaanse minister van Volksgezondheid en Human Services, Robert F. Kennedy, Jr., riep later op tot een federaal verbod op het toedienen van COVID-vaccinaties tijdens de zwangerschap, onder verwijzing naar onvoldoende gegevens over de veiligheid voor de vruchtbaarheid op de lange termijn, wat de CDC ertoe aanzette haar vaccinatierichtlijnen voor kinderen en zwangere vrouwen te herzien.5
Doodgeboortecijfers 17 procent hoger dan eerder gerapporteerd in de VS
Meer recentelijk bleek uit een JAMA-studie, gepubliceerd op 27 oktober 2025, dat een aanzienlijk aantal doodgeboorten voorkomt bij zwangerschappen die door het medische systeem als laagrisico worden bestempeld, en dat het percentage in de VS 17 procent hoger ligt dan eerder gerapporteerd. Volgens de studie is het aantal doodgeboren baby’s niet gedaald ondanks moderne prenatale zorg, en hoewel bij de meeste gevallen sprake was van ten minste één identificeerbare klinische risicofactor, had een aanzienlijk deel er geen, met name bij doodgeboorten die plaatsvonden bij of na 40 weken zwangerschap. Bijna de helft van de doodgeboorten bij voldragen zwangerschappen vond plaats bij mensen zonder identificeerbare klinische risicofactoren, en veel van deze sterfgevallen worden beschouwd als potentieel te voorkomen.6
Wetenschappers zeggen dat de bevindingen nader onderzoek rechtvaardigen naar de effecten van het COVID-vaccin op moeders en kinderen
Deze nieuwste bevindingen doen oude vragen herleven over hoe door het vaccin gegenereerd spike-eiwit of genetisch materiaal tijdens de zwangerschap kan interageren met placenta- en foetaal weefsel. De placenta is een zeer actief orgaan dat de overdracht van voedingsstoffen, immuunsignalering en de bescherming van de zich ontwikkelende foetus reguleert. Hofbauer-cellen, de foetale immuuncellen waarin spike-eiwit het vaakst werd gedetecteerd, spelen een belangrijke rol bij de vorming van het foetale immuunsysteem en de reactie op ontstekingen.1
De aanwezigheid van spike-eiwit of uit het vaccin afkomstig mRNA in deze cellen, zeggen wetenschappers, rechtvaardigt verder onderzoek om te bepalen of een dergelijke blootstelling de immuunactiviteit van de placenta, de immuunontwikkeling van de foetus of de uitkomst van de zwangerschap zou kunnen beïnvloeden, en wat dit zou kunnen betekenen voor zowel moeders als hun kinderen.1
Bronnen:
1 Rogenhofer N, Wirth L, Fischer T et al. Detection of SARS-CoV-2 spike protein and mRNA in placental and fetal tissues following maternal vaccination. PLOS One Mar. 5, 2026.
2 Hulscher N. “Breaking Study: COVID-19 Vaccine mRNA Detected in Placenta and Fetal Cells.” The Focal Points Mar. 2026.
3 Peled Y, Kaliner E, Saciuk Y, Safadi E, Patalon T, Gazit S. COVID-19 vaccination and successful conception rates: A population-based retrospective cohort study from Israel. medRxiv June 18, 2025.
4 Baker A. Study Finds Lower Conception Rates Among Women Who Got mRNA COVID Shots. The Vaccine Reaction July 16, 2025.
5 Stobbe M. CDC removes language that says healthy kids and pregnant women should get COVID shots. PBS News May 30, 2025.
6 Sullivan HK, Sinaiko AD, Fox K et al. Stillbirths in the United States. JAMA 2025; 334(22): 2033–2035.
Bron artikel: The Vaccine reaction