
School in Miami vraagt personeel geen COVID Jab te nemen; wereldwijde media-aanval maar onderzoek Pfizer bevestigt bezorgdheid school
Centner Academy, een particuliere school in Miami, heeft internationale krantenkoppen gehaald door haar werknemers die het experimentele COVID-19 vaccin nog niet hebben ontvangen, de opdracht te geven te wachten tot het einde van het schooljaar. Dit is een voorzorgsmaatregel om de gezondheid van hun schoolgemeenschap te beschermen, vanwege verontrustende nieuwe anekdotische rapporten dat de gevaccineerden de gezondheid van de niet-gevaccineerden negatief kunnen beïnvloeden, en het feit dat het verzamelen van klinische data over de veiligheid en effeciviteit van de mRNA-vaccins niet zal zijn afgerond tot ergens in 2023.
Tot nu toe hebben de mainstream media de onderstaande verklaring van Leila Centner, mede-oprichter en CEO van Centner Academy, aan haar medewerkers (in een interne e-mail die later uitlekte naar de pers) als de meest controversiële en aanvechtbare bestempeld:
“Tienduizenden vrouwen over de hele wereld hebben recentelijk problemen met voortplantingsorganen gemeld – simpelweg door in de nabijheid te zijn van degenen die een van de COVID-19-injecties hebben gekregen – zoals onregelmatige menstruatie, bloedingen, miskramen, post-menopauzale bloedingen, en amenorroe (volledig verlies van de menstruatie).
Niemand weet precies wat de oorzaak is van deze onregelmatigheden, maar het lijkt erop dat degenen die de injecties hebben gekregen, iets uit hun lichaam overdragen aan degenen met wie zij in contact komen. Totdat er meer bekend is, moeten we het zekere voor het onzekere nemen als het gaat om het welzijn van onze leerlingen en het schoolteam.”

“Maar er is niet één citaat, er is niet één arts of wetenschapper wiens naam erin gespeld wordt. Er zijn geen referenties. Er staat niets. Er wordt geen wetenschappelijk bewijs geleverd. Geruchten zijn het enige wat er is, en als je kijkt naar de realiteit, er is nul, nul wetenschap achter deze beweringen.” “Als ze het geloven, en ze delen dan deze grote leugen, heeft dat een afschuwelijke impact op onze hele gemeenschap,” zei ze.
Hoewel deze opmerkingen van Dr. Marty, en inmiddels ook honderden andere mainstream media berichten hebben geprobeerd om de verklaringen van Leila Centner af te doen als een ‘bron van verkeerde informatie, zonder basis in de wetenschap,’ denken wij dat de meldingen belangrijk zijn, en op zijn minst verder onderzocht dienen te worden.
Feit #1: Vaccins maken sommigen personen ziek; zieke mensen zijn eerder geneigd de gezondheid van anderen in gevaar te brengen
Terwijl de mainstream media en de gezondheidsautoriteiten van de overheid dogmatisch het onaantastbare verhaal hebben gepusht dat de Covid-19 (en alle) vaccins a priori “veilig en effectief” zijn, valt het niet te ontkennen dat de Covid-19 vaccins momenteel slechts zijn goedgekeurd voor distributie aan het publiek onder een ‘Emergency Use Authorization’ (voorwaardelijke toestemming in noodsituatie). Dit zonder dat de complete klinische veiligheids-, en effectiviteits-studies beschikbaar zijn, en die studies zullen naar schatting niet voltooid zijn vóór april 2023 voor het Pfizer vaccin.2
Dit maakt Covid-19 vaccins per definitie experimenteel, zoals Leila Centner herhaaldelijk heeft aangevoerd als verklaring voor haar standpunt, gebaseerd op het voorzorgsprincipe dat stelt dat zolang er nog data ontbreekt voorzichtigheid geboden is. Covid-19 vaccins kunnen onbedoelde, nadelige effecten hebben op de gezondheid en het welzijn van haar schoolpersoneel, onderwijsinstelling, en op kinderen en de gemeenschap in het algemeen.

In het geval van de uitrol van het experimentele mRNA-vaccin Covid-19 blijkt uit overheidsgegevens dat de Covid-19-vaccins ernstige nadelige gevolgen hebben voor de gezondheid van een deel van de ontvangers, zoals gedocumenteerd in het Vaccine Adverse Events Reporting System (VAERS), dat op 28 april 2021 in totaal 85.926 meldingen bevatte van gevaccineerden die nadelige gevolgen hadden ondervonden; variërend van de dood tot honderden andere symptomen en levensbedreigende aandoeningen. Bovendien is het bekend dat VAERS in hoge mate tekortschiet in het vaststellen van de werkelijke omvang van het aantal ongewenste voorvallen bij vaccins, vanwege de zeer passieve methodologie bij het toezicht houden op bijwerkingen na het in de handel brengen van het vaccin. Collegiaal getoetst onderzoek wijst uit dat het percentage meldingen slechts 1% bedraagt voor trombocytopenische purpura (bloedplaatjesgerelateerde bloedingsstoornis) na het MMR-vaccin en hypotonichyporesponsieve (blauwachtige huid; verminderd bewustzijn) episodes na het DTP-vaccin.3
Dit impliceert dat de werkelijke omvang van de bijwerkingen bij de gevaccineerden, waaronder de ontregeling en onderdrukking van het immuunsysteem, verscheidene orden van grootte hoger kan zijn dan de reeds alarmerende omvang van de voorvallen die worden gerapporteerd via de conservatieve cijfers van VAERS. Voorvallen die bijna universeel worden genegeerd door dezelfde media die proberen de Centner Academy in diskrediet te brengen, te belasteren en als negatief voorbeeld te stellen.
Gezien het feit dat mensen die een aandoening van het immuunsysteem krijgen als gevolg van een vaccinatie, meer kans hebben op (1) virusreactivering – zoals een cluster van gevallen die onlangs zijn gemeld voor door vaccinatie veroorzaakte Herpes Zoster – of (2) een verstoord microbioom dat leidt tot de overgroei van opportunistische bacteriën, schimmels, virussen, d.w.z. zogenaamde “ziekteverwekkers”, kunnen de gezondheidsrisico’s voor de mensen om hen heen ook aanzienlijk toenemen. Dit verschijnsel van door vaccins veroorzaakte schadelijke gevolgen voor de gezondheid wordt niet uitsluitend in verband gebracht met de Covid-19- of mRNA-vaccins.

Feit 2: De klinische studieopzet van het vaccin onderzoek van Pfizer waarschuwt tegen nabijheid (gedeelde inademing van lucht of huidcontact) tussen deelnemers aan het vaccin en de niet-gevaccineerden als een mogelijke oorzaak van schade
In een onderzoek met de titel: “Een fase 1/2/3 studie om de veiligheid, verdraagbaarheid, immunogeniciteit en werkzaamheid van RNA-vaccin-kandidaten tegen gezonde individuen met COVID-19 te evalueren”, identificeert het Pfizer Covid-19 mRNA-vaccin studie protocol document expliciet in sectie 8.3.5. de noodzaak van het monitoren van wat het noemt “Blootstelling tijdens zwangerschap of borstvoeding, en beroepsmatige blootstelling”. Dit nemen zij zo serieus dat zij eisen dat elk incident binnen 24 uur gemeld wordt bij het Pfizer Safety systeem.
Volgens het document is er sprake van een EDP (environmental exposure during pregnancy of te wel: blootstelling vanuit de omgeving tijdens de zwangerschap) als bijvoorbeeld: “een mannelijke ontvanger van het vaccin een vrouwelijke partner blootstelt voorafgaand aan of rond de tijd van conceptie.”

Het document geeft ook het volgende voorbeeld van een EDP-scenario: “Een mannelijk familielid of zorgverlener die door inhalatie of huidcontact is blootgesteld aan de “onderzoeksinterventie” (d.w.z gevaccineerde persoon), stelt vervolgens zijn vrouwelijke partner bloot voorafgaand aan of rond de tijd van conceptie.” Het is duidelijk dat Pfizer in dit geval erkent dat zoiets simpels als een zorgverlener of gezinslid dat door “inademing of huidcontact” (d.w.z. fysieke nabijheid) is blootgesteld aan een ontvanger van een mRNA-vaccin, een bijwerking kan veroorzaken en/of de studieresultaten kan beïnvloeden.
Een ander voorbeeld in paragraaf 8.3.5.2, getiteld “Blootstelling tijdens borstvoeding”, geeft het volgende voorbeeld van wat een dergelijke blootstelling inhoudt:
“Een voorbeeld van blootstelling aan de omgeving tijdens de borstvoeding is een vrouwelijk familielid of een zorgverlener die meldt dat zij borstvoeding geeft nadat zij door inademing of huidcontact aan een “onderzoeksinterventie’ (gevaccineerde persoon) is blootgesteld.”
Ten slotte is er in punt 8.3.5.3. sprake van “beroepsmatige blootstelling”,
“..wanneer een persoon ongepland rechtstreeks in contact komt met iemand die is gevaccineerd, wat al dan niet kan leiden tot het optreden van een bijwerking. Dergelijke personen kunnen zorgverleners, familieleden en andere personen zijn die betrokken zijn bij de zorg van de deelnemer aan het onderzoek.”

Feit 3: Er bestaat een plausibel epigenetisch moleculair mechanisme in de biologie waardoor gevaccineerden de gezondheidstoestand van ongevaccineerden kunnen beïnvloeden
De derde belangrijke onderbouwende factor achter het identificeren van de potentiële schade die gevaccineerden kunnen hebben op ongevaccineerden betreft de ontdekking van zogenaamde horizontale informatie-overdracht binnen biologische systemen via extracellulaire blaasjes. Hieronder valt een virus-achtig fenomeen dat bekend staat als het afwerpen van microblaasjes en/of exosoom-gemedieerde overdracht van nucleïnezuren. Dit valt in de categorie van de epigenetica – die de verdedigers van de vermeende veiligheid en werkzaamheid van de mRNA-vaccins gemakshalve negeren om hun bewering te kunnen doen – die in 1970 werd ontkracht met de ontdekking van het enzym reverse transcriptase. Omgekeerd transcriptase is in staat om RNA om te zetten in DNA, waarmee in wezen het fundamentele dogma van de moleculaire biologie werd vernietigd, namelijk dat de informatiestroom in één richting van de celkern naar mRNA naar eiwit niet kan worden omgedraaid.
Dit dogma wordt een halve eeuw later nog steeds gebruikt om de onjuiste bewering te doen dat het enige gezondheidsrisico van een genetisch gemodificeerd vaccin dat de moeite van het bespreken waard is, de mogelijkheid is dat het de structuur of functie van nucleaire, eiwit-coderende genen kan beïnvloeden. Door de ontdekking van exosomen hebben we zelfs gezien dat de Weismann-barrière is doorbroken en dat zieke cellen erfelijke informatie aan de gezonde cellen kunnen doorgeven. Hierdoor worden de risicomodellen die momenteel door vaccin-producenten en regelgevende instanties worden gebruikt – en die geen rekening houden met het vermogen van epigenetische processen om de onbedoelde schadelijke effecten van genetisch gemodificeerde technologieën en ingrepen te verergeren – in wezen ontkracht.

Zo hebben microblaasjes, net als SARS-COV-2, een dubbele lipidelaag die wordt gevormd door het afbrokkelen van de membranen van de gastheercel, en kunnen zij aspecten van de immunogeniciteit van een gevaccineerde of geïnfecteerde cel opnemen en reproduceren. Dit betreft bijvoorbeeld functioneel mRNA, virale eiwitten en andere nucleïnezuren die in staat zijn de structuur en functie van de cellen die zij binnendringen ingrijpend te wijzigen. Zo is het theoretisch mogelijk dat de cellen van een ontvanger van een vaccin die COVID-19 spike-eiwit produceren als gevolg van transfectie (opzettelijk infecteren) met mRNA van een Covid-19-vaccin, microvezels afscheiden die componenten bevatten “die oorspronkelijk vreemd zijn aan de cel, zoals eiwitten en nucleïnezuren die tijdelijk of constitutief tot uitdrukking worden gebracht via een plasmide of virale vector.”7
Deze microdeeltjes kunnen, net als virussen en andere extracellulaire vaten die bekend staan als exosomen, worden overgedragen op andere individuen (inter-individuele overdracht) via zowel normale als zieke fysiologische processen.8 Van extracellulaire exosomen is zelfs aangetoond dat ze nucleïnezuren overdragen tussen koninkrijken (plant > dier, schimmel > bacterie), waarbij ze de fenotypische expressie (expressie van de genen) van de doelsoort beïnvloeden. Daarom is het aannemelijk dat microblaasjes mRNA van een recent gevaccineerde persoon kunnen overbrengen op personen die zich in de onmiddellijke nabijheid bevinden, en daardoor in feite mRNA en verwante biomoleculen die het gevolg zijn van het mRNA-vaccinatieproces kunnen “verspreiden” naar niet-gevaccineerde personen.
Hierdoor kunnen zij symptomen veroorzaken die vergelijkbaar zijn met die van de gevaccineerden. Microblaasjes kunnen een diepgaande invloed hebben op de immuunstatus van degenen die ze produceren en eraan worden blootgesteld. In een recente studie werd geconcludeerd dat onderzoek “sterk suggereert dat microblaasjes kunnen functioneren als een krachtige regulator van zowel het aangeboren als het adaptieve immuunsysteem.”9 Microblaasjes en exosomen zijn ook onderzocht en ontwikkeld als kandidaat-vaccins, hetgeen er verder op wijst dat zij reeds door de wetenschappelijke gemeenschap worden beschouwd als potentiële vectoren van immunogeniciteit en dragers van virusachtige en ziekte-modulerende, zo niet ook ziekte-bevorderende, bio-informatie.

Hoe dan ook, de beslissing van Leila Centner is genomen in de geest van het voorzorgsbeginsel, en haar oproep tot verder onderzoek en informatie over de vaccins alvorens door te gaan met wat neerkomt op een roekeloos medisch experiment op mensen zou niet moeten worden aangemerkt als “wappies”, “irrationeel”, of “gek”. Integendeel, het medisch establishment en de zogenaamde regeringsregulatoren zouden zelf de rode vlag moeten hijsen over de tienduizenden bijwerkingen die reeds aan de VAERS-gegevensbank van de overheid zijn gemeld.
Wij leven in een tijd en een tijdperk waarin het beschermen van onze kinderen tegen gedwongen en steeds meer verplichte medische ingrepen, die het risico van dood en invaliditeit met zich meebrengen, misschien wel het belangrijkste pleidooi van ons leven is. Er is veel moed, overtuiging en liefde voor nodig om op te staan en een beslissing te nemen die in het belang is van de gemeenschap, en niet van je winstmarge of je imago. De prioriteit die de Centner Academy geeft aan het voorzorgsprincipe en de oproep van het Leila Center voor meer onderzoek naar het exploderende aantal ongewenste voorvallen die door de mainstream media worden genegeerd of actief in de doofpot worden gestopt, is buitengewoon eerbaar en de moeite waard voor iedereen die ons werk en onze belangenbehartiging volgt om zich er achter te scharen en het te steunen.
Referenties
1. https://miami.cbslocal.com/2021/04/27/white-house-position-centner-academy-covid-vaccine/
2. https://fullfact.org/health/covid-19-vaccines/
3. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1615747/pdf/amjph00450-0108.pdf
4. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5680703/
5. https://www.nature.com/articles/2404132
6. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3233125/
7. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3764926/
8. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5816030/
9. https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fimmu.2018.02723/full
Over de Auteur:
Sayer Ji is oprichter van Greenmedinfo.com, reviewer bij het International Journal of Human Nutrition and Functional Medicine, mede-oprichter en CEO van Systome Biomed, vice-voorzitter van het bestuur van de National Health Federation, stuurgroeplid van de Global Non-GMO Foundation.
Vertaling: Door Frankema